Ένα πεδίο φόρμας χωρίς σωστά συνδεδεμένη ετικέτα είναι το πιο συνηθισμένο σφάλμα που συναντούμε σε φόρμες επικοινωνίας, στάδια αγοράς και οθόνες σύνδεσης. Η ετικέτα είναι συχνά εκεί, οπτικά τακτοποιημένη πάνω ή δίπλα στο πεδίο εισαγωγής, αλλά στον κώδικα δεν συνδέεται τεχνικά με αυτό το πεδίο. Ένας αναγνώστης οθόνης διαβάζει το πεδίο ως "επεξεργασία, κενό" χωρίς να ενημερώνει για το σκοπό του πεδίου.
Το πρόβλημα προκύπτει συνήθως επειδή μια ετικέτα και ένα πεδίο εισαγωγής φαίνονται οπτικά συνδεδεμένα, αλλά ο προγραμματιστής (ή το σύστημα κατασκευής) δεν έχει θεσπίσει καμία τεχνική σχέση μεταξύ τους. Για έναν χρήστη που βλέπει, αυτό δεν έχει σημασία: θα δει απλά την ετικέτα να βρίσκεται εκεί. Για κάποιον που χρησιμοποιεί αναγνώστη οθόνης, η οπτική εγγύτητα δεν υπάρχει. Αυτό που μετράει είναι η σύνδεση στον κώδικα και λείπει συχνότερα από ό,τι θα περιμένατε, ακόμη και σε ιστότοπους που φαίνονται περιποιημένοι.
Τρεις παραλλαγές του ίδιου σφάλματος
Η πιο συνηθισμένη μορφή είναι η ετικέτα που εμφανίζεται στην οθόνη αλλά υπάρχει ανεξάρτητα από το πεδίο στον κώδικα, χωρίς τεχνική σύνδεση. Η δεύτερη μορφή είναι η χρήση κειμένου placeholder στο ίδιο το πεδίο ως μόνη εξήγηση: μόλις ο χρήστης αρχίσει να πληκτρολογεί, το κείμενο εξαφανίζεται και ένας αναγνώστης οθόνης δεν θεωρεί πάντα ένα placeholder ως ολοκληρωμένη ετικέτα. Η τρίτη μορφή βλέπεται κυρίως σε εικονίδια: ένα πεδίο αναζήτησης με μόνο ένα εικονίδιο μεγεθυντικού φακού, ή ένα κουμπί με μόνο ένα εικονόγραμμα, χωρίς κείμενο που ένας αναγνώστης οθόνης να μπορεί να διαβάσει.
Όλες αυτές οι παραλλαγές έχουν κοινό ότι το σφάλμα συνήθως δεν είναι σκόπιμο. Κανείς δεν κατασκευάζει μια φόρμα για να την κάνει προσβάσιμη. Συμβαίνει επειδή μια ετικέτα είναι οπτικά σωστή και ο κατασκευαστής υποθέτει ότι αυτό είναι αρκετό, ενώ η τεχνική σύνδεση είναι ένα ξεχωριστό βήμα που μπορεί εύκολα να παραληφθεί, ειδικά υπό χρονική πίεση ή σε ένα πρότυπο που αρχικά δεν δημιουργήθηκε με την προσβασιμότητα στο μυαλό.
Γιατί αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι φαίνεται
Μια φόρμα είναι συχνά το σημείο όπου ένας επισκέπτης θέλει πραγματικά να κάνει κάτι: να ολοκληρώσει μια παραγγελία, να δημιουργήσει ένα λογαριασμό, να επικοινωνήσει. Εάν λείπει η ετικέτα ακριβώς τη στιγμή εκείνη, η διαδικασία σταματά για ένα μέρος των επισκεπτών σας, ενώ το υπόλοιπο του ιστότοπου λειτουργεί καλά. Οι αρχές ελέγχου και οι αξιολογητές κοιτούν συχνά πρώτα τα εμπόδια αυτού του είδους στις φόρμες, επειδή έχουν άμεσο αντίκτυπο σε το εάν κάποιος μπορεί να λάβει μια υπηρεσία.
Επιπλέον, αυτό το σφάλμα εξαπλώνεται εύκολα. Μια ετικέτα χωρίς σύνδεση σε ένα πρότυπο για ένα πεδίο διεύθυνσης εμφανίζεται συχνά σε δεκάδες σελίδες ταυτόχρονα, επειδή το ίδιο συστατικό χρησιμοποιείται παντού. Μια χαμένη σύνδεση στη βάση επηρεάζει έτσι ολόκληρο το στάδιο αγοράς ή ολόκληρη την οθόνη σύνδεσης.
Πώς να το δοκιμάσετε και πού ένας αυτόματος έλεγχος φτάνει στα όριά του
Ένας αυτόματος έλεγχος αναγνωρίζει καλά ένα μέρος αυτών των σφαλμάτων: βλέπει εάν μια ετικέτα συνδέεται τεχνικά σε ένα πεδίο και εάν ένα πεδίο εισαγωγής δεν έχει καμία ονοματολογία. Αυτό που ένας έλεγχος δυσκολεύεται να αξιολογήσει είναι εάν μια ετικέτα είναι περιεχομενικά σωστή, εάν ένα placeholder ως μόνη εξήγηση είναι αρκετά σαφές και εάν η σειρά ανάγνωσης για έναν αναγνώστη οθόνης έχει λογική. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο σημειώνουμε σε κάθε έκθεση τι καλύπτει και τι δεν καλύπτει ένας αυτόματος έλεγχος. έτσι γνωρίζετε τι πρέπει ακόμα να εξεταστεί χειροκίνητα.
Εάν θέλετε να έχετε μια πρώτη εντύπωση μόνοι σας, ο απλούστερος τρόπος δοκιμής είναι να ακολουθήσετε τη φόρμα χρησιμοποιώντας μόνο το πληκτρολόγιο και να ελέγξετε ότι κάθε πεδίο λαμβάνει ένα σαφές όνομα όταν χρησιμοποιείτε το Tab. Για μια πιο πλήρη εικόνα, συμπεριλαμβανομένου του σταδίου αγοράς και της ροής σύνδεσης, βοηθάει η πλήρης σάρωση που κοιτάζει περαιτέρω από την αρχική σελίδα για να δούμε πού λείπουν ετικέτες ή είναι χαλαρές από το πεδίο τους.
Αυτό που ένα widget επικάλυψης δεν λύνει εδώ
Ένα widget προσβασιμότητας που κολλάται στην κορυφή του ιστότοπου δεν μπορεί να επιδιορθώσει μια χαμένη σύνδεση μεταξύ μιας ετικέτας και ενός πεδίου. αυτή η σύνδεση βρίσκεται στον ίδιο τον κώδικα και πρέπει να προσαρμοστεί εκεί. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους δεν πουλάμε overlays: κρύβουν αυτού του είδους τα σφάλματα στο μάτι, αλλά ένας αναγνώστης οθόνης δεν παρατηρεί κάποια διαφορά.
Η λύση είναι συνήθως περιορισμένη σε εύρος: ο δημιουργός συνδέει την ετικέτα με το πεδίο, αντικαθιστά ένα placeholder-ως-ετικέτα με μια πραγματική ετικέτα, ή προσθέτει αόρατο κείμενο σε ένα κουμπί εικονιδίου. Δεν είναι μεγάλη ανακαίνιση, αλλά είναι δουλειά που πρέπει να γίνει στοχευμένα, ανά φόρμα και ανά πρότυπο. Στο τη βάση γνώσεων με επεξήγηση ανά θέμα διαβάζετε πώς αυτά και παρόμοια λάθη σχετίζονται με τις απαιτήσεις του EN 301 549.
Μετά την επιδιόρθωση: τεκμηρίωση και παρακολούθηση
Μια ετικέτα που διορθώνετε τώρα, μπορεί να εξαφανιστεί ξανά την επόμενη τροποποίηση του προτύπου, για παράδειγμα όταν ένας σχεδιαστής αλλάζει το στυλ της φόρμας χωρίς να ελέγχει ξανά τη σύνδεση. Γι' αυτό μια διόρθωση δεν πρέπει μόνο να επιλυθεί τεχνικά, αλλά και να συμπεριληφθεί στο σχέδιο βελτίωσης, ώστε να είναι σαφές ποιος είναι υπεύθυνος και πότε θα ελεγχθεί ξανά. Ο τρόπος με τον οποίο οργανώνουμε αυτόν τον έλεγχο και την επανάληψη, εξηγείται στο σελίδα σχετικά με το πώς δημιουργείται η αξιολόγηση.
Εάν αναρωτιέστε εάν οι δικές σας φόρμες περιέχουν αυτό το λάθος, συχνά μπορεί να φανεί σε λίγα λεπτά πλοήγησης πληκτρολογίου. Εάν θέλετε να γίνει δομημένα και με μια προτεραιοποιημένη λίστα, αυτό ξεκινά με τη δωρεάν γρήγορη σάρωση, ή δείτε πρώτα τις συχνές ερωτήσεις σχετικά με το τι ελέγχει και τι δεν ελέγχει μια σάρωση.