Πρέπει να μπορώ να αποδείξω ότι έχω δοκιμάσει τον ιστότοπό μου;

Μια δήλωση παρουσιάζει τη δική σας αξιολόγηση, όχι μια ξεχωριστή έκθεση δοκιμής

Ναι, η richtlijn (EU) 2019/882 αναμένει ότι ένας πάροχος υπηρεσιών μπορεί να δείξει πώς η υπηρεσία συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις προσβασιμότητας, και αυτό δεν γίνεται με μια ξεχωριστή έκθεση σάρωσης αλλά με τη δήλωση προσβασιμότητας που προβλέπει η richtlijn (EU) 2019/882. Σε αυτήν περιγράφεται πώς η υπηρεσία — το ηλεκτρονικό κατάστημα, το στάδιο παραγγελίας, η ροή σύνδεσης — συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της richtlijn (EU) 2019/882, και πού δεν ισχύει ακόμη. Αυτή είναι μια εξήγηση σε απλή γλώσσα, όχι ένα τεχνικό αρχείο δοκιμής, και η richtlijn (EU) 2019/882 αφήνει την μορφοποίηση ελεύθερη· το περιεχόμενο είναι καθορισμένο.

Μια αυτόματη σάρωση μπορεί να βοηθήσει σε αυτό, αλλά δεν αποδεικνύει αυτόματα μια δήλωση. Μια σάρωση βρίσκει το μεγαλύτερο μέρος των σφαλμάτων που μπορούν να αναγνωριστούν αυτόματα — ανεπαρκή αντίθεση, ετικέτες που λείπουν, κεφαλίδες που απουσιάζουν — αλλά κανένας αναγνώστης σάρωσης δεν μπορεί να αξιολογήσει εάν ένα εναλλακτικό κείμενο περιγράφει πραγματικά μια εικόνα ή εάν το στάδιο παραγγελίας με μόνο ένα πληκτρολόγιο παραμένει λογικό. Όποιος μπορεί να αποδείξει ότι έχει πραγματοποιήσει αξιολόγηση, το τεκμηριώνει λοιπόν με ό,τι έχει ελεγχθεί και πώς, χωρίς μια έκθεση σάρωσης να ισχύει από μόνη της ως απόδειξη συμμόρφωσης. Για όσους εμπίπτουν στην εξαίρεση για μικροεπιχειρήσεις — λιγότεροι από δέκα εργαζόμενοι και το πολύ δύο εκατομμύρια ευρώ κύκλο εργασιών, και τα δύο — αυτή η υποχρέωση καταργείται· αυτό είναι που λέει η έλεγχος εύρους.

Από πού προέρχεται αυτό από την Οδηγία

Αυτό προκύπτει από τη richtlijn (EU) 2019/882 (EAA): οι γενικές απαιτήσεις προσβασιμότητας για τις υπηρεσίες βρίσκονται στο άρθρο 4, και η υποχρέωση των παρόχων υπηρεσιών να τεκμηριώσουν πώς η υπηρεσία τους συμμορφώνεται με αυτές τις απαιτήσεις, βρίσκεται στο άρθρο 13 με το παράρτημα V. Αυτό που έχει οργανωθεί ανά χώρα γύρω από τη δήλωση αυτή — η γλώσσα και ποια αρχή εποπτείας κοιτάζει — ποικίλλει όντως: στην Ολλανδία η μορφή είναι ελεύθερη και η Autoriteit Consument & Markt ασκεί εποπτεία, στη Γερμανία η Erklärung zur Barrierefreiheit πρέπει να είναι στα γερμανικά και η Marktüberwachungsstelle der Länder ασκεί εποπτεία, στη Γαλλία η déclaration d'accessibilité είναι στα γαλλικά υπό την εποπτεία της DGCCRF και ARCOM, και στο Βέλγιο η δήλωση προσβασιμότητας ακολουθεί τα ολλανδικά ή τα γαλλικά ανάλογα με την περιοχή γλώσσας, υπό την εποπτεία της Economische Inspectie.