Czy muszę móc udowodnić, że przetestowałem moją witrynę?

Oświadczenie pokazuje własne testowanie, nie osobny raport testowy

Tak, dyrektywa oczekuje, że dostawca usług może wykazać, jak usługa spełnia wymogi dostępności, a nie odbywa się to za pomocą osobnego raportu skanowania, ale poprzez oświadczenie o dostępności, które dyrektywa nakazuje. Opisuje ono, jak usługa — sklep internetowy, proces zakupu, przepływ logowania — spełnia wymogi dyrektywy, a gdzie jeszcze tego nie robi. Jest to wyjaśnienie w zwykłym języku, a nie techniczny dziennik testów, a dyrektywa pozostawia format do wyboru; zawartość jest jednak ustalona.

Automatyczne skanowanie może w tym pomóc, ale nie stanowi automatycznie dowodu oświadczenia. Skanowanie znajduje większość błędów, które można rozpoznać maszynowo — słaby kontrast, brakujące etykiety, brakujące nagłówki — ale żadne skanowanie nie ocenia, czy alternatywny tekst rzeczywiście opisuje obraz, czy proces zakupu pozostaje logiczny przy użyciu tylko klawiatury. Kto potrafi wykazać, że przeprowadził testowanie, uzasadnia to tym, co zostało przebadane i w jaki sposób, bez tego, że raport skanowania sam w sobie służy jako dowód zgodności. Dla tych, którzy podlegają zwolnieniu dla mikroprzedsiębiorstw — mniej niż dziesięciu pracowników i obrót nie przekraczający dwóch milionów euro, obydwa — obowiązek ten i tak spada; sprawdzi to analiza zakresu.

Skąd wynika to z dyrektywy

Wynika to z dyrektywy (EU) 2019/882 (European Accessibility Act): ogólne wymogi dostępności usług znajdują się w artykule 4, a obowiązek dostawców usług do dokumentowania, jak ich usługa spełnia te wymogi, znajduje się w artykule 13 z załącznikiem V. Sposób, w jaki poszczególne kraje zorganizowały regulacje wokół tego oświadczenia — język i który organ nadzoru je sprawdza — różni się: w Holandii format jest dowolny, a Autoriteit Consument & Markt sprawdza zgodność, w Niemczech Erklärung zur Barrierefreiheit musi być w języku niemieckim i podlega nadzorowi Marktüberwachungsstelle der Länder, we Francji déclaration d'accessibilité jest w języku francuskim pod nadzorem DGCCRF i ARCOM, a w Belgii oświadczenie o dostępności musi być w języku niderlandzkim lub francuskim w zależności od regionu językowego i podlega nadzorowi Inspection économique.