Ναι, αυτό διαφέρει. Η European Accessibility Act είναι μια οδηγία, όχι κανονισμός, και αυτή η διάκριση είναι ακριβώς το θέμα του παρόντος άρθρου: μια οδηγία θέτει έναν στόχο και έναν κανόνα, αλλά κάθε κράτος μέλος την εφαρμόζει ξεχωριστά στη δική του εθνική νομοθεσία και ορίζει ξεχωριστά έναν φορέα εποπτείας. Το τεχνικό απαίτηση — EN 301 549, στην πράξη WCAG 2.1 επίπεδο AA — είναι ίδιο σε ολόκληρη την ΕΕ. Αυτό που συμβαίνει στη συνέχεια εάν κάτι δεν είναι σε τάξη, διαφέρει ανά χώρα: ο φορέας που ασκεί εποπτεία, ο τρόπος με τον οποίο υποβάλλετε κατάγγελμα, και το σύστημα κυρώσεων.
Για ένα ηλεκτρονικό κατάστημα που πωλεί μόνο στις Κάτω Χώρες, αυτή η διαφορά είναι κυρίως θεωρητική. Για μια επιχείρηση που εξυπηρετεί πελάτες και στη Γερμανία, στο Βέλγιο ή στη Γαλλία μέσω του δικού της ιστότοπου ή μιας πλατφόρμας, είναι σχετικό: το ερώτημα "σε ποιον λογοδοτώ" δεν έχει μία απάντηση αλλά πολλές, ανάλογα με το που προσφέρεται η υπηρεσία.
Αυτό που παραμένει ίδιο παντού
Το ουσιαστικό κατώφλι δεν είναι διαπραγματεύσιμο ανά χώρα. Ένα βήμα ολοκλήρωσης που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί με το πληκτρολόγιο, ή ένα έντυπο χωρίς συνδεδεμένες ετικέτες, είναι εξίσου προβληματικό στη Γερμανία όπως και στις Κάτω Χώρες. Η οδηγία περιγράφει τις ίδιες λειτουργικές απαιτήσεις για ηλεκτρονικά καταστήματα, εφαρμογές και εταιρικούς ιστότοπους με περιβάλλον λογαριασμού, και η απαλλαγή για μικροεπιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες ισχύει με τις ίδιες δύο προϋποθέσεις — λιγότερα από δέκα υπαλλήλους και εισόδημα έως δύο εκατομμύρια ευρώ — σε κάθε κράτος μέλος. Το τι πρέπει να περιέχει ουσιαστικά μια δήλωση προσβασιμότητας είναι επίσης σε μεγάλο βαθμό καθορισμένο στο ευρωπαϊκό κανόνα.
Αυτό που διαφέρει, βρίσκεται στο επίπεδο γύρω: ποιος λαμβάνει ή ελέγχει τη δήλωση, ποιο έντυπο χρησιμοποιείται για αυτό, και τι συμβαίνει εάν κάποιος υποβάλει καταγγελία.
Πού είναι όντως οι διαφορές
Κάθε κράτος μέλος ορίζει το δικό του φορέα εποπτείας για την European Accessibility Act, και δεν είναι παντού το ίδιο είδος οργάνου. Σε μια χώρα βρίσκεται σε μια αρχή αγοράς, σε άλλη σε έναν τηλεπικοινωνιακό επόπτη ή σε έναν ξεχωριστά ορισμένο φορέα. Η διαδρομή κατάγγελματος — πού και πώς υποβάλλετε κατάγγελμα ή δήλωση — διατρέχει έτσι ανά χώρα ένα διαφορετικό παράθυρο, με δικό της έντυπο και δικούς όρους για απάντηση.
Το σύστημα κυρώσεων είναι επίσης εθνικά καθορισμένο. Η οδηγία προβλέπει ότι οι κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές, αλλά αφήνει την ακριβή εφαρμογή — το είδος του μέτρου, το ύψος, τη δομή σε περίπτωση επανάληψης — στα κράτη μέλη. Τα συγκεκριμένα ποσά δεν είναι επομένως καθορισμένα σε ευρωπαϊκό επίπεδο αλλά ρυθμίζονται διαφορετικά ανά χώρα. για την τρέχουσα κατάσταση, η εθνική νομοθεσία ή ο ορισμένος φορέας εποπτείας είναι η σωστή πηγή, όχι μια εκ των προτέρων εκτίμηση.
Το γερμανικό Abmahnung ως ιδιαίτερο παράδειγμα
Η Γερμανία έχει εκτός από τακτική κρατική εποπτεία έναν πρόσθετο μηχανισμό που δεν υπάρχει με τον ίδιο τρόπο αλλού στην ΕΕ: το Abmahnung, μια γραπτή προειδοποίηση που δεν χρειάζεται να προέρχεται από έναν φορέα εποπτείας αλλά μπορεί επίσης να αποσταλεί από ανταγωνιστές ή ενώσεις καταναλωτών για μια λεγόμενη παραβίαση κανόνων προστασίας καταναλωτή, συμπεριλαμβανομένων απαιτήσεων προσβασιμότητας. Αυτό κάνει την επιβολή στη γερμανική αγορά λιγότερο εξαρτώμενη από το εάν ένας φορέας εποπτείας τύχει να περάσει, και περισσότερο θέμα ιδιωτικών μερών που μπορούν να είναι ενεργές από μόνα τους. Για επιχειρήσεις που πωλούν σε γερμανούς καταναλωτές, αυτό είναι ένα πρακτικό γεγονός που θα πρέπει να γνωρίζουν, όχι λόγος πανικής — και σίγουρα όχι αντικατάστατο δικής νομικής συμβουλής εάν ένα τέτοιο γράμμα πραγματικά φτάσει.
Τι σημαίνει αυτό για ένα ηλεκτρονικό κατάστημα με πελάτες σε πολλές χώρες
Εάν δραστηριοποιείστε μόνο στις Κάτω Χώρες, ο ολλανδικός φορέας εποπτείας και η διαδρομή κατάγγελματος είναι ο μόνος σας σημείο αναφοράς. Εάν πωλείτε και διασυνοριακά, τότε το ερώτημα ποια χώρα είναι σχετική μπορεί να εξαρτάται από το που προσφέρεται η υπηρεσία — και αυτό είναι ακριβώς το είδος της ερώτησης όπου μια γενική εξήγηση δεν είναι επαρκής και ένας δικηγόρος ή ο αρμόδιος φορέας εποπτείας είναι ο κατάλληλος.
Τι είναι πραγματικά χρήσιμο: το γεγονός ότι ο κανόνας είναι ίδιος παντού σημαίνει ότι η εργασία για την προσβασιμότητα δεν χρειάζεται να επαναληφθεί ανά χώρα. Ένα βήμα ολοκλήρωσης παραγγελίας που λειτουργεί καλά με ένα πρόγραμμα ανάγνωσης οθόνης ανταποκρίνεται στην ίδια απαίτηση σε κάθε κράτος μέλος της ΕΕ. Είναι κυρίως η γραφειοκρατία γύρω από αυτό — δήλωση, διαδρομή αναφοράς, πλαίσιο κυρώσεων — που έχει δική της μορφή ανά χώρα. Καθορίστηκε ανά χώρα ποια αρχή εποπτείας, ποια διαδρομή αναφοράς και ποια μορφή δήλωσης ισχύουν παρέχει μια επισκόπηση εδώ, χωρίς να χρειάζεται να τοποθετήσετε δίπλα κείμενα νόμων από πέντε χώρες.
Εάν δεν γνωρίζετε ακόμη αν και πώς το European Accessibility Act ισχύει στην κατάστασή σας, αυτό είναι με τη δωρεάν γρήγορη σάρωση που δίνει μια πρώτη ένδειξη σε μερικές ερωτήσεις γρήγορα να ανακαλυφθεί. Για τα στοιχεία ειδικά ανά χώρα — το σωστό μορφή δήλωσης, τις προθεσμίες ανά υποχρέωση και ειδοποίηση μόλις κάτι αλλάξει που επηρεάζει την κατάστασή σας — αυτό βρίσκεται στα τα πακέτα συνδρομής με τα ειδικά ανά χώρα μπλοκ ανά αγορά στην οποία δραστηριοποιείστε. Και αν συναντήσετε μια ερώτηση που δεν απαντάται εδώ, τότε υπάρχει μια επισκόπηση συχνών ερωτημάτων σχετικά με την εποπτεία και την επιβολή έτοιμη ως το επόμενο βήμα.