Dlaczego moja strona internetowa ulega awarii, gdy zwiększymy rozmiar tekstu

Tekst, który nie może się powiększać, to znana luka WCAG

Witryna, która "psuje się" zaraz po tym, jak klient zwiększa rozmiar tekstu, prawie zawsze wynika z ustalonych wymiarów: tekst, przyciski lub kontenery, które są ustawione na stałe piksele zamiast jednostek, które się skalują. Gdy klient zwiększa rozmiar tekstu w przeglądarce, pole o ustalonej wysokości pikseli pozostaje tej samej wielkości, a tekst w nim wychodzi poza granice, zachodzi na inne elementy lub zostaje obcięty. Menu, które dokładnie pasuje do rozmiaru standardowego, rozwijane elementy, które się nie powiększają, i przyciski, których tekst wychodzi poza krawędź, to najczęstsze symptomy.

To nie jest usterka estetyczna, ale problem funkcjonalny: jeśli etykieta staje się nieczytelna lub przycisk nie da się już kliknąć, ponieważ tekst wychodzi poza jego granice, klient nie może ukończyć kroku w procesie zamówienia. Dotyczy to tych samych wrażliwych punktów co przy obsługi klawiatury całego zamówienia: problem skalowania, który na stronach głównych wydaje się niewinny, może być decydujący w kroku zamówienia lub na ekranie logowania. Nagłówki i podtytuły również są zagrożone: jeśli element strukturalny zwija się podczas powiększania, kolejność czytania staje się dziwna, co zdarza się również w szerszej dyskusji na temat nagłówków, struktury i nawigacji.

Gdzie to znajduje się w WCAG 2.1: kryterium powiększenia

WCAG 2.1 stanowi, że tekst musi być powiększalny do określonego procentu bez utraty zawartości lub funkcjonalności; to jest podstawa kryterium dla tekstu zmieniającego rozmiar, jak wynika z samej wytycznej. W praktyce skan testuje to, ładując stronę w kilku rozmiarach tekstu i sprawdzając, czy tekst jest obcinany, zachodzi na siebie lub staje się nieczytelny. Czego zautomatyzowany test nie widzi, to czy strona jest wtedy przyjemna w użytkowaniu, czy tylko technicznie "się nie psuje" — ta różnica należy do rzeczy, których automatyczne skanowanie nie może ocenić.