Πόσο υψηλό είναι το πρόστιμο για έναν μη προσβάσιμο ιστότοπο;

Το ύψος διαφέρει σημαντικά ανά χώρα, με τη Γαλλία να έχει το υψηλότερο

Το πρόστιμο για ένα ανεπαρκές ιστόσιτο δεν είναι ένα σταθερό ευρωπαϊκό ποσό: η Richtlinie (EU) 2019/882 θέτει το τεχνικό πρότυπο ίδιο (EN 301 549, στην πράξη WCAG 2.1 επίπεδο AA), αλλά αφήνει την κύρωση σε κάθε κράτος μέλος. Για τις τέσσερις χώρες που εξετάστηκαν, το μέγιστο κυμαίνεται από €100.000 στη Γερμανία έως €900.000 — ή ένα ποσοστό του κύκλου εργασιών — στην Ολλανδία, με τη Γαλλία στα €250.000 και το Βέλγιο στα €200.000 ανά παράβαση. Το τελευταίο είναι μια λεπτομέρεια που έχει σημασία: στο Βέλγιο το όριο δεν ισχύει ανά υπόθεση αλλά ανά παράβαση, κάτι που σε ένα ιστόσιτο με περισσότερες από ένα ελλείψεις έχει διαφορετικό αποτέλεσμα από ένα σταθερό μέγιστο.

Το χαμηλότερο μέγιστο δεν σημαίνει αυτόματα το ήπιο καθεστώς. Στη Γερμανία, παράλληλα με την επίσημη αρχή εποπτείας, την Marktüberwachungsstelle der Länder, υπάρχει επίσης ένα δίδυμο δικαίωμα ανταγωνισμού: οι ανταγωνιστές και οι φορείς του κλάδου μπορούν να αποστείλουν Abmahnung για άδικο ανταγωνισμό, με καταδίκη στα έξοδα, και αυτή η διαδρομή είναι συνήθως ταχύτερη από οποιαδήποτε αρχή εποπτείας. Στην Ολλανδία, η ACM έως τα μέσα του 2026 δεν έχει προχωρήσει σε επίσημα πρόστιμα, αλλά έχει προχωρήσει σε δημόσιες διατάξεις με προθεσμία αποκατάστασης περίπου τριών μηνών πριν πραγματοποιηθεί νέα δοκιμή. Στη Γαλλία, παράλληλα με τη DGCCRF, υπάρχει ένα ενεργό δίδυμο των οργανώσεων ατόμων με αναπηρία που ειδοποιούν άμεσα τις αλυσίδες. Για τα υπόλοιπα είκοσι τρία κράτη μέλη της ΕΕ δεν έχει γίνει ακόμη έρευνα — δεν έχει ακόμη διατυπωθεί ποιος ασκεί εποπτεία ή ποια ποσά ισχύουν.

Όπου προέρχονται αυτά τα ποσά

Τα αναφερόμενα μέγιστα προέρχονται από τους εθνικούς νόμους διαφοροποίησης: τον νόμο εφαρμογής κανόνων προσβασιμότητας προϊόντων και υπηρεσιών για την Ολλανδία, με την ACM ως αρχή εποπτείας· το Barrierefreiheitsstärkungsgesetz (BFSG) για τη Γερμανία· την εφαρμογή στον Code de la consommation για τη Γαλλία, ελεγχόμενη από τη DGCCRF· και την εφαρμογή στον Κώδικα Οικονομικού Δικαίου για το Βέλγιο, επιβεβλημένη από την Ταμείο Δημόσιας Υγείας Οικονομίας Επιθεώρηση. Πολύ μικρές επιχειρήσεις που προσφέρουν υπηρεσίες — λιγότερο από δέκα υπαλλήλους ΚΑΙ το πολύ δύο εκατομμύρια ευρώ ετήσιο κύκλο εργασιών, και οι δύο — πέφτουν έξω από το καθεστώς σε καθεμία από αυτές τις τέσσερις χώρες.