Hoe hoog is de boete voor een ontoegankelijke website?

De hoogte verschilt sterk per land, met Frankrijk als hoogste

De boete voor een ontoegankelijke website is geen vast Europees bedrag: de EAA stelt de technische norm gelijk (EN 301 549, in de praktijk WCAG 2.1 niveau AA), maar laat de sanctie aan elke lidstaat over. Voor de vier landen die zijn nagelopen loopt het maximum uiteen van €100.000 in Duitsland tot €900.000 — of een percentage van de omzet — in Nederland, met Frankrijk op €250.000 en België op €200.000 per inbreuk. Dat laatste is een detail dat ertoe doet: in België geldt het plafond niet per zaak maar per overtreding, wat bij een site met meerdere gebreken anders uitpakt dan één vast maximum.

Het laagste maximum betekent niet automatisch het mildste regime. In Duitsland loopt naast de officiële toezichthouder, de Marktüberwachungsstelle der Länder, ook een mededingingsrechtelijke route: concurrenten en brancheverenigingen kunnen een Abmahnung sturen wegens oneerlijke concurrentie, met kostenveroordeling, en die route is doorgaans sneller dan welke toezichthouder ook. In Nederland is de ACM tot medio 2026 nog niet overgegaan tot formele boetes, wel tot publieke aanschrijvingen met een hersteltermijn van ongeveer drie maanden voordat er wordt gehertest. In Frankrijk speelt naast de DGCCRF een actieve route van gehandicaptenorganisaties die ketens rechtstreeks in gebreke stellen. Voor de overige drieëntwintig EU-lidstaten is dit nog niet nagelopen — daarvoor is nog niet vastgesteld wie toezicht houdt of welke bedragen gelden.

Waar deze bedragen uit volgen

De genoemde maxima komen uit de nationale omzettingswetten zelf: de Implementatiewet toegankelijkheidsvoorschriften producten en diensten voor Nederland, met de ACM als toezichthouder; het Barrierefreiheitsstärkungsgesetz (BFSG) voor Duitsland; de omzetting in de Code de la consommation voor Frankrijk, gecontroleerd door de DGCCRF; en de omzetting in het Wetboek van economisch recht voor België, gehandhaafd door de Economische Inspectie van FOD Economie. Micro-ondernemingen die diensten aanbieden — minder dan tien medewerkers én ten hoogste twee miljoen euro jaaromzet, allebei — vallen in elk van deze vier landen buiten de regeling.