Μια δήλωση προσβασιμότητας δεν είναι ένα ξεχωριστό έντυπο που συμπληρώνετε μία φορά και δημοσιεύετε. Είναι η ορατή κορυφή ενός μικρού αρχείου. Σε αυτό ανήκουν τουλάχιστον τέσσερα έγγραφα: η δήλωση αυτή με το εύρος και το επίπεδο στο οποίο γίνεται η αξιολόγηση, η υποκείμενη αξιολόγηση με τα ευρήματα, ένα σχέδιο βελτίωσης με προτεραιότητες και χρονοδιαγράμματα, και όπου ισχύει η μορφή που ορίζει η αρχή εποπτείας στη χώρα σας.
Η λεπτομέρεια που παίζει περισσότερο ρόλο σε αυτό το θέμα βρίσκεται σε αυτό το δεύτερο έγγραφο. Ο κανονισμός δεν ζητά ένα κείμενο που δηλώνει ότι ο ιστότοπός σας είναι προσβάσιμος, αλλά αποδεικτικότητα: σε τι βασίζεται αυτό το συμπέρασμα, τι έχει δοκιμαστεί, τι ρητά όχι, και τι συμβαίνει με αυτό που δεν είναι ακόμη σύμφωνο. Μια δήλωση χωρίς αυτήν την τεκμηρίωση είναι ουσιαστικά μια ισχυρισμός χωρίς αποδείξεις, και αυτό είναι ακριβώς αυτό που κοιτάζουν οι αρχές εποπτείας όταν κάνουν περαιτέρω ερωτήσεις.
Η δήλωση αυτή
Η δήλωση περιγράφει ποιο μέρος του ιστότοπου ή της εφαρμογής σας υπόκειται στην αξιολόγηση, ποιο πρότυπο χρησιμοποιείται ως αφετηρία (EN 301 549, στην πράξη WCAG 2.1 στο επίπεδο AA), και ποια τμήματα δεν είναι ακόμη σύμφωνα κατά τη στιγμή της δημοσίευσης. Περιέχει επίσης ένα τρόπο με τον οποίο οι επισκέπτες μπορούν να αναφέρουν ένα πρόβλημα προσβασιμότητας και την ημερομηνία της τελευταίας αξιολόγησης. Το τελευταίο είναι περισσότερο από μια τυπικότητα: μια δήλωση που είναι δύο χρόνια παλιά ενώ ο ιστότοπος έχει ανακαινιστεί τρεις φορές στο μεταξύ, δεν λέει πλέον τι συμβαίνει πραγματικά.
Η αξιολόγηση που υποκείται
Αυτό είναι το έγγραφο που λείπει συχνότερα, και το έγγραφο στο οποίο πράγματι σημαίνει. Περιέχει ποιες σελίδες και διαδρομές δοκιμάστηκαν, με ποια μέθοδο και τι προέκυψε. Ένα αυτοματοποιημένο σκαν αξιολογεί μερικές από τις απαιτήσεις καλά και συστηματικά, αλλά όχι όλες: εάν ένα εναλλακτικό κείμενο καλύπτει ουσιαστικά την εικόνα, εάν η σειρά ανάγνωσης για έναν αναγνώστη οθόνης είναι λογική, εάν ένα μήνυμα σφάλματος σε ένα έντυπο διαβάζεται πράγματι δυνατά, αυτό απαιτεί αξιολόγηση που ένα σκαν δεν μπορεί να παρέχει πλήρως. Κάθε έκθεση που δημιουργείται στο axessia.eu, δηλώνει ρητά τι έχει και τι δεν έχει δοκιμαστεί, ακριβώς επειδή αυτό το όριο είναι μέρος μιας ειλικρινούς αξιολόγησης και όχι κάτι που πρέπει να κρυφτεί. Πώς αυτές οι πληροφορίες προήλθαν, εξηγείται στο τη σελίδα που εξηγεί όπου προέρχονται τα ευρήματα.
Σημαντικό να αναφερθεί σε αυτό το έγγραφο: ένα widget επικάλυψης που ισχυρίζεται ότι κάνει ένα ιστότοπο αυτόματα προσβάσιμο, δεν είναι αντικατάστατο για αυτήν την αξιολόγηση ούτε ένα αποδεικτικό μέτρο. Μια αρχή εποπτείας που ζητά την τεκμηρίωση πίσω από μια δήλωση, ζητά τι έχει δοκιμαστεί και με ποιο αποτέλεσμα, όχι ένα σενάριο που τρέχει στο ιστότοπο.
Το σχέδιο βελτίωσης
Αυτό που παράγει ένα σκαν ή ένας έλεγχος, είναι συνήθως μια μεγάλη λίστα με ευρήματα σε διαφορετικά επίπεδα σοβαρότητας. Ένα σχέδιο βελτίωσης μετατρέπει αυτήν τη λίστα σε απλή γλώσσα, με προτεραιότητα και χρονοδιάγραμμα ανά σημείο: τι αγγίζει το σταθμό πληρωμής και πρέπει να γίνει πρώτα, τι είναι μια μικρότερη αλλαγή που μπορεί να έρθει αργότερα. Αυτό το σχέδιο ανήκει στο αρχείο επειδή δείχνει ότι δεν έχει μόνο δοκιμαστεί, αλλά και εργάζεστε σε αυτό που δεν είναι ακόμη σύμφωνο. Όποιος προτιμά να μην το δομήσει ο ίδιος, μπορεί στο την επισκόπηση του τι δημιουργεί η συνδρομή ανά τμήμα να δει πώς προέρχεται η προτεραιοποιημένη λίστα ενεργειών και η δήλωση από εκεί.
Τεκμηρίωση μετά από κάθε αλλαγή
Ένας ιστότοπος ή μια εφαρμογή σπάνια στέκεται ακίνητη: ένας νέος πάροχος πληρωμής, μια τροποποιημένη ροή σύνδεσης, ένα διαφορετικό πρόσθετο για τη λειτουργία αναζήτησης. Κάθε μία από αυτές τις αλλαγές μπορεί να αγγίξει κάτι που ήταν προηγουμένως σύμφωνο. Το αρχείο δεν είναι λοιπόν ένα στιγμιότυπο αλλά κάτι που ενημερώνεται. Για όποιον θέλει να ξέρει ακριβώς ποια κατάσταση ποιο έγγραφα απαιτεί, για παράδειγμα ένα ηλεκτρονικό καταστήματα με περιβάλλον λογαριασμού σε σχέση με μια υπηρεσία χωρίς σταθμό πληρωμής, δίνει το η βάση γνώσης με τα θέματα ανά κατάσταση αναπτυγμένα μια πιο συγκεκριμένη απάντηση από αυτή που μπορεί να δώσει μια γενική επισκόπηση.
Ποιος μπορεί να ρωτήσει γι' αυτό
Οι αρχές εποπτείας ασχολούνται με το ερώτημα εάν υπάρχει δήλωση και εάν συμφωνεί με αυτό που δοκιμάστηκε πράγματι. Αυτό σημαίνει ότι ο φάκελος δεν προορίζεται μόνο για δημοσίευση, αλλά και για να παρουσιαστεί εάν το ζητηθεί. Για την ίδια κατάστασή σας και για το ερώτημα ποια μορφή και ποια διαδρομή αναφοράς ισχύουν στη χώρα σας, ένας νομικός ή η αρμόδια αρχή εποπτείας παραμένουν η κατάλληλη πηγή· αυτό το άρθρο περιγράφει τη δομή του φακέλου, όχι την αξιολόγηση ενός μεμονωμένου περιστατικού.
Θέλετε πρώτα να μάθετε εάν αυτό ισχύει για τον οργανισμό σας και πού βρίσκονται τα μεγαλύτερα κενά, τότε η δωρεάν γρήγορη σάρωση μερικών βασικών σελίδων παρέχει μια πρώτη ένδειξη, χωρίς να χρειάζεται λογαριασμός.