Czy spełniam prawo dzięki nakładce dostępności?

Nakładka nie sprawia, że witryna jest zgodna z prawem

Nie, widget dostępności ani nakładka nie spełniają wymogów ustawowych. Europejska dyrektywa dostępu odnosi się do EN 301 549, co w praktyce oznacza WCAG 2.1 poziom AA. Norma ta stawia wymogi dotyczące samej strony: struktury HTML, etykiet w formularzach, tekstu alternatywnego do obrazów i obsługi wyłącznie z klawiatury. Nakładka pokrywa istniejącą stronę bez zmiany kodu źródłowego. Obraz bez sensownego tekstu alternatywnego lub przycisk zamówienia niedostępny z klawiatury pozostaje — nawet jeśli widget oferuje przycisk kontrastu lub menu rozmiaru czcionki. Czytniki ekranu reagują na strukturę źródłową, a użytkownicy technologii wspomagających regularnie zgłaszają, że nakładka raczej utrudnia niż ułatwia pracę z ich oprogramowaniem.

To, co robi organ nadzoru w przypadku witryny "rozwiązanej" tylko nakładką, różni się w zależności od kraju, ale w żadnym z przebadanych krajów widget sam w sobie nie liczy się jako rozwiązanie. W Holandii ACM ocenia rzeczywistą dostępność, a badanie ACM/Motivaction pokazało, że znaczna część przebadanych sklepów internetowych nie była cyfrowo dostępna. W Niemczech nadzór sprawuje MLBF, ale istnieje również ścieżka konkurencyjna, w której konkurenci mogą wysłać Abmahnung. We Francji DGCCRF przeprowadza ocenę, a organizacje pozarządowe działające na rzecz osób niepełnosprawnych już wysyłały zawiadomienia o naruszeniu z powodu systematycznych niedostatków. W Belgii Inspekcja Gospodarcza ocenia per inbreuk. Automatyczne skanowanie wskazuje, która część wymogów nie została spełniona, ale skanowanie również nie ocenia wszystkiego — to, czy tekst alternatywny rzeczywiście opisuje to, co jest widoczne, pozostaje oceną człowieka.

Podstawa: EN 301 549 i WCAG 2.1

Dyrektywa nakazuje, aby usługi cyfrowe zgodne były z harmonizowaną normą EN 301 549 V3.2.1, która dla interfejsu sieciowego przejmuje kryteria sukcesu WCAG 2.1 poziom AA. Te kryteria sukcesu to wymogi dotyczące samej treści i kodu — programowo określalne nazwy i role każdego elementu sterowania, alternatywy tekstowe, obsługa z klawiatury — a nie wymogi dotyczące tego, co osoba odwiedzająca widzi poprzez oddzielnie załadowaną nakładkę. Nakładka nie zmienia strony źródłowej i w związku z tym nie może spełnić kryteriów sukcesu; norma sama w sobie jest miarą, a nie warstwa ponad nią.