γιατί δεν διαβάζει σωστά ένα πρόγραμμα ανάγνωσης οθόνης τις κεφαλίδες στη σελίδα μου

Λείπουν κεφαλίδες ή είναι σε λάθος σειρά

Ένας αναγνώστης οθόνης συνήθως δεν βρίσκει σωστά τις κεφαλίδες σε μια σελίδα επειδή είναι διαμορφωμένες οπτικά ως κεφαλίδες — μεγαλύτερα, έντονα, διαφορετικό χρώμα — αλλά δεν είναι κωδικοποιημένες ως κεφαλίδες. Ένας αναγνώστης οθόνης διαβάζει την υποκείμενη δομή της σελίδας, όχι το πώς φαίνεται κάτι. Εάν μια λέξη είναι σε μεγάλα έντονα γράμματα αλλά δεν υπάρχει στον κώδικα κανένα στοιχείο κεφαλίδας (όπως h1, h2 ή h3) πίσω από αυτό, τότε ένας αναγνώστης οθόνης απλώς διαβάζει μια γραμμή απλού κειμένου και δεν αναφέρει τίποτα για κεφαλίδα. Ένας χρήστης που χρησιμοποιεί το πληκτρολόγιο για να μεταπηδά από κεφαλίδα σε κεφαλίδα για γρήγορη πλοήγηση, χάνει εντελώς αυτό το κείμενο από την επισκόπησή του.

Μια λανθασμένη σειρά κεφαλίδων είναι επίσης μια συνήθης αιτία. Μια σελίδα που μεταπηδά από ένα h1 απευθείας σε ένα h4, ή στην οποία ένα h3 είναι πάνω από ένα h2, δίνει σε έναν αναγνώστη οθόνης μια παραμορφωμένη εικόνα του τρόπου δόμησης του περιεχομένου — ορισμένοι χρήστες περιμένουν μια λογική ιεραρχία για να καθορίσουν εάν θέλουν να ανοίξουν ή να παραλείψουν μια ενότητα. Αυτό το πρόβλημα δεν είναι ανεξάρτητο από άλλα σφάλματα δομής σε μια σελίδα: παρόμοια προβλήματα εμφανίζονται σε πεδία φόρμας που δεν διαβάζονται σωστά και σε μετατόπιση της εστίασης κατά την πλοήγηση με πληκτρολόγιο. Σε όλες τις περιπτώσεις, πρόκειται για το ίδιο θέμα: η οπτική αναπαράσταση είναι σωστή, αλλά ο υποκείμενος κώδικας που χρησιμοποιεί ένας αναγνώστης οθόνης δεν είναι.

Όπου αυτό εμφανίζεται στο WCAG: πληροφορίες και σχέσεις

Ότι η δομή πρέπει να είναι δυνατή να αναγνωρίζεται μέσω προγραμματισμού — δηλαδή στον κώδικα, όχι μόνο οπτικά — προκύπτει από το κριτήριο επιτυχίας σχετικά με πληροφορίες και σχέσεις στο WCAG 2.1, τη διευθύνουσα αρχή στην οποία βασίζεται πρακτικά το EN 301 549. Το εάν οι κεφαλίδες είναι πραγματικά κωδικοποιημένες ως κεφαλίδες και βρίσκονται σε μια λογική σειρά είναι κάτι που μια αυτοματοποιημένη έλεγχος μπορεί σε μεγάλο βαθμό να σηματοδοτήσει· τι μπορεί και τι δεν μπορεί να βρει μια αυτόματη σάρωση είναι μια σχετική διάκριση, επειδή μια σάρωση μπορεί να δει την παρουσία στοιχείων κεφαλίδας αλλά δεν μπορεί πάντα να εκτιμήσει εάν η επιλεγμένη διάταξη είναι επίσης λογική για έναν χρήστη.