Verkoopt u uitsluitend aan andere bedrijven, zonder dat er ergens in het proces een particuliere klant in beeld komt? Dan ligt de vraag of de Europese toegankelijkheidswet (richtlijn (EU) 2019/882) op uw platform van toepassing is minder voor de hand dan bij een webshop die rechtstreeks aan consumenten verkoopt. De richtlijn richt zich namelijk op producten en diensten die aan consumenten worden aangeboden, en een platform dat uitsluitend door andere ondernemingen wordt gebruikt mist in beginsel dat aanknopingspunt.
Maar "zuiver B2B" is in de praktijk minder vaak het geval dan het op papier lijkt. Veel platforms die intern of door accountmanagers "zakelijk" worden genoemd, hebben ergens toch een consumentgerichte kant: een eindklant die als particulier bestelt, een zzp'er die als natuurlijk persoon handelt, of een module die ook door het publiek wordt gebruikt. De toezichthouder kijkt daarbij niet naar hoe u uw platform noemt, maar naar wie er feitelijk mee te maken krijgt.
Wat de richtlijn bedoelt met consument
De richtlijn onderscheidt diensten die aan consumenten worden aangeboden van diensten die uitsluitend tussen ondernemingen plaatsvinden. Een consument is daarbij iemand die handelt buiten zijn beroep of bedrijf. Dat is relevant omdat veel platforms die zich "B2B" noemen, in de praktijk ook door eenmanszaken of zzp'ers worden gebruikt die in een bepaalde transactie als particulier optreden, niet als onderneming. De kwalificatie hangt dus af van de aard van de relatie in een specifiek geval, niet van het label dat u op uw website zet.
Wanneer een B2B-platform toch wordt geraakt
Er zijn een paar terugkerende situaties waarin een platform dat intern als zakelijk wordt gezien, toch een consumentgerichte kant blijkt te hebben. Een boekingssysteem dat door reisorganisaties wordt ingekocht, maar waarmee uiteindelijk particuliere reizigers een reservering afronden, is een voorbeeld: de onderneming die het systeem afneemt is zakelijk, maar de eindgebruiker van de dienst is een consument. Hetzelfde geldt voor een reserveringstool die zowel een zakelijk dashboard als een boekingspagina voor het publiek bevat, of voor een portaal waar naast grote zakelijke klanten ook zelfstandigen zonder personeel inloggen.
In dit soort gevallen is het zinvol per onderdeel te kijken, niet per platform als geheel. Het zakelijke dashboard voor inkopers kan een andere beoordeling krijgen dan het boekingsscherm dat uiteindelijk door een particulier wordt ingevuld. Die twee vragen apart stellen voorkomt dat u een hele omgeving over één kam scheert terwijl maar een deel ervan een consumentgerichte functie heeft.
Wat los van de consumentvraag relevant blijft
Ook wanneer een platform overtuigend binnen de zakelijke sfeer blijft, is dat geen garantie dat er verder niets speelt. Andere regelgeving, zoals eisen die aan overheidswebsites worden gesteld of contractuele afspraken met zakelijke afnemers over toegankelijkheid, kan los van deze richtlijn een rol spelen. De scope-check van de Europese toegankelijkheidswet gaat daar niet over; die beoordeelt alleen of deze specifieke richtlijn van toepassing is, niet of er vanuit een andere hoek eisen op u afkomen.
Hoe u dit voor uw eigen platform nagaat
Omdat de beoordeling draait om de vraag wie de dienst feitelijk afneemt, helpt het om per functionaliteit te kijken in plaats van per label. Wordt een onderdeel ook gebruikt door iemand die niet namens een onderneming handelt? Dan verdient dat onderdeel aandacht, ook als de rest van het platform overtuigend zakelijk is. in een paar vragen nagaan of uw situatie onder de wet valt geeft daar een eerste indicatie van, zonder dat u er een account voor nodig heeft.
Voor wie met meerdere platformonderdelen werkt — een zakelijk dashboard naast een publieksgerichte module, bijvoorbeeld — is het verstandig niet te vertrouwen op een eenmalige inschatting. de uitleg per situatie in de kennisbank gaat dieper in op combinaties van zakelijk en consumentgebruik binnen één omgeving. Daarnaast is het goed te weten waar de informatie op dit soort pagina's vandaan komt; hoe de scope-check tot zijn uitkomst komt legt dat stap voor stap uit.
Mocht uw situatie na het doorlopen van de vragen nog niet eenduidig zijn, dan is dat geen uitzondering: grensgevallen tussen zakelijk en consumentgebruik komen vaker voor dan een strak zakelijk platform zou doen vermoeden. Voor een juridisch sluitend antwoord over uw specifieke situatie blijft een jurist of de bevoegde toezichthouder het aangewezen aanspreekpunt. Veelgestelde twijfelgevallen, inclusief platforms met een gemengd publiek, staan ook verzameld in de meestgestelde vragen over de reikwijdte van de wet.
Twijfelt u of uw platform geheel of gedeeltelijk onder de richtlijn valt? De gratis scope-check geeft binnen een paar minuten een eerste indicatie, zonder dat u zich hoeft te registreren.