Europejska Dyrektywa Dostępności (UE) 2019/882 jest dyrektywą, a nie rozporządzeniem mającym bezpośrednie zastosowanie. Oznacza to, że każde państwo członkowskie samodzielnie wdrożyło jej tekst do krajowego ustawodawstwa. Wymóg techniczny, który z tego wynika, jest w praktyce wszędzie taki sam: EN 301 549, co odpowiada WCAG 2.1 poziom AA. Jednak system wokół niego — kto sprawuje nadzór, gdzie się zgłaszasz, jak powinna wyglądać deklaracja i jakie sankcje grożą za brak jej złożenia — został ustalony dla każdego kraju w jego własnej ustawie wdrażającej, która się różni.
W przypadku sklepu internetowego sprzedającego klientom w kilku krajach UE obowiązuje zasada, że prawo kraju siedziby przedsiębiorstwa jest decydujące, a nie prawo każdego kraju, z którego pochodzi klient. Jest to zasada ogólna wynikająca z samej dyrektywy; to, jak się to sprawdza w konkretnym przypadku, zależy od faktycznego miejsca siedziby przedsiębiorstwa i tego, co na ten temat powie właściwy organ nadzoru. Dla twojej konkretnej sytuacji warto to poruszyć z prawnikiem lub z organem nadzoru kraju siedziby.
Co pozostaje takie samo wszędzie
Wymóg merytoryczny nie zmienia się w zależności od kraju. Krok transakcji, którego nie można wykonać za pomocą czytnika ekranu, formularz bez etykiet lub kontrast barw, który jest zbyt słaby, pozostaje problemem niezależnie od tego, czy odwiedzający pochodzi z Polski, Niemiec czy Portugalii. Dyrektywa ma na celu zapewnienie, aby ta norma techniczna była identyczna na całym terenie Unii, tak aby usługa dostępna w jednym kraju była zasadniczo dostępna również w innych państwach członkowskich. Aby zobaczyć, jak wygląda to w praktyce dla twojej witryny, możesz sprawdzić na podstawie pięciu pytań, gdzie się znajdujesz.
Co różni się w zależności od kraju
Trzy komponenty są wypełniane na poziomie krajowym i się różnią. Po pierwsze organ nadzoru: każdy kraj ma wyznaczoną instytucję, która nadzoruje zgodność, ze swoją własną procedurą i własnymi priorytetami. Po drugie procedura zgłoszenia: gdzie i jak wpłaca się skargę oraz jakie kroki się na to nakładają, różni się w zależności od ustawy wdrażającej. Po trzecie format obowiązkowej deklaracji dostępności: niektóre kraje nakazują stały szablon, inne pozwalają na większą swobodę w formie, o ile zawartość jest pełna. Przegląd tego, co konkretnie oznacza dla każdego kraju, znajduje się w bazie wiedzy z obowiązkami dla każdej sytuacji i dla każdego kraju.
Niemcy: nadzór plus dodatkowa procedura
Jedno różnienie się wyróżnia. W większości państw członkowskich egzekwowanie odbywa się wyłącznie poprzez publiczny organ nadzoru. Niemcy znają dodatkowo Abmahnung: pismo ostrzegawcze, które nie pochodzi od instytucji rządowej, ale od konkurenta, stowarzyszenia branżowego lub organizacji konsumenckiej, z prośbą o naprawienie domniemanego naruszenia i często wraz z roszczeniem kosztów. Jest to instrument prawa prywatnego, który istnieje obok publicznego nadzoru i którego inne państwa członkowskie w tej formie nie znają. Dla kogoś, kto również dostarcza na rynek niemiecki, jest to powód, aby przyjrzeć się nieco uważniej temu, co znajduje się na witrynie, niezależnie od tego, czy niemiecki organ nadzoru sam coś już zgłosił.
Co to oznacza dla sklepu internetowego z wieloma rynkami zbytu
W praktyce sprowadza się to do tego, że ocena merytoryczna — czy proces zakupu, konto, formularze są zgodne z WCAG 2.1 AA — musi być wykonana tylko raz, podczas gdy aspekt administracyjny — jaka deklaracja, u której instytucji, w jakim formacie — wymaga uwagi w każdym kraju, w którym prowadzona jest sprzedaż. To dokładnie dlatego ogólna lista kontrolna okazuje się niewystarczająca, gdy przedsiębiorstwo sprzedaje poza granicami własnego kraju: ustalenia techniczne można ponownie wykorzystać, obsługę administracyjną nie. Przykład takiego opracowania znajduje się na stronie gdzie informacje w raporcie się pochodzą.
Sprawdzić samodzielnie, co dotyczy Waszego przedsiębiorstwa
Kontrola zakresu i szybkie skanowanie są bezpłatne i można je przeprowadzić bez konta — pokazują, czy dyrektywa jest istotna dla Waszej usługi i gdzie znajdują się pierwsze problemy. Dla opracowania specyficznego dla kraju — instytucja nadzorująca, kanał zgłaszania i format deklaracji w każdym kraju, w którym prowadzona jest sprzedaż — przeznaczony jest abonament; zawartość abonamentu opisana jest na stronie cenowej z informacją, co wchodzi w skład poszczególnych elementów. Jeśli nie wiecie, od czego dokładnie zacząć, często zadawane pytania dotyczące zakresu i nadzoru udzielają już krótkich odpowiedzi na wiele z tych pytań.
Zacznijcie jeśli chcecie od bezpłatnej kontroli zakresu i szybkiego skanowania, aby zobaczyć, czy dyrektywa ma zastosowanie do Waszego przedsiębiorstwa i gdzie znajdują się pierwsze punkty wymagające uwagi — szczegółowe opracowanie dla poszczególnych krajów może nastąpić później.