γιατί δεν είναι σαφές για όλους ένα μήνυμα σφάλματος στο έντυπο παραγγελίας μου

Ένα μήνυμα σφάλματος συχνά δεν λέει τι πήγε στραφί και πού

Ένα μήνυμα σφάλματος δεν είναι σαφές για πολλούς πελάτες επειδή συχνά χρησιμοποιεί μόνο χρώμα για να υποδείξει ότι κάτι είναι λάθος, και δεν αναφέρει επίσης σε κείμενο ποιο πεδίο αφορά και τι ακριβώς πρέπει να αλλάξει. Ένα κόκκινο περίγραμμα γύρω από ένα πεδίο εισαγωγής είναι αρκετά προφανές για έναν πελάτη που βλέπει καλά και χρησιμοποιεί ποντίκι, αλλά δεν λέει τίποτα σε κάποιον που είναι δαλτονικός, και είναι αόρατο για κάποιον που χρησιμοποιεί ένα πρόγραμμα ανάγνωσης οθόνης. Το ίδιο πρόγραμμα ανάγνωσης οθόνης διαβάζει συχνά μόνο την ετικέτα του πεδίου σε ένα έντυπο παραγγελίας — "διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου", "ταχυδρομικός κώδικας" — χωρίς να αναφέρει ότι υπάρχει σχετικό μήνυμα σφάλματος ή τι περιέχει. Ο πελάτης ξέρει ότι κάτι έχει συμπληρωθεί, αλλά δεν ξέρει ότι έχει απορριφθεί, και σίγουρα δεν ξέρει γιατί.

Αυτό το πρόβλημα συσσωρεύεται με ένα δεύτερο: πού βρίσκεται το μήνυμα. Εάν το κείμενο εμφανίζεται μόνο στο επάνω μέρος της σελίδας, ενώ ο πελάτης είναι ήδη στο τρίτο ή τέταρτο πεδίο του εντύπου, κάποιος που περιηγείται χρησιμοποιώντας το πληκτρολόγιο ή κάνει εστίαση απλά δεν βλέπει το μήνυμα, επειδή είναι εκτός οθόνης. Η λύση λοιπόν δεν είναι ένα διαφορετικό χρώμα ή ένα πιο παχύ περίγραμμα, αλλά κείμενο που σχετίζεται με το ίδιο το πεδίο, το οποίο είναι συνδεδεμένο με το πεδίο ώστε ένα πρόγραμμα ανάγνωσης οθόνης να το διαβάζει επίσης προφορικά, και το οποίο λέει συγκεκριμένα τι πρέπει να γίνει — "ο ταχυδρομικός κώδικας πρέπει να αποτελείται από τέσσερα ψηφία και δύο γράμματα" αντί απλώς "μη έγκυρη εισαγωγή". Πού ακριβώς πηγαίνουν στραφά τα πράγματα με τα έντυπα περιγράφεται λεπτομερέστερα σε γιατί ένα πρόγραμμα ανάγνωσης οθόνης μερικές φορές δεν διαβάζει τα πεδία εντύπου προφορικά, και πώς συνδέεται με το υπόλοιπο της διαδικασίας παραγγελίας σε δοκιμή ολόκληρης της παραγγελίας χρησιμοποιώντας μόνο ένα πληκτρολόγιο.

Από τι προκύπτει αυτό: WCAG 2.1

Ότι ένα μήνυμα σφάλματος δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στο χρώμα και πρέπει να είναι συνδεδεμένο με το σχετικό πεδίο, προκύπτει από τα κριτήρια επιτυχίας του WCAG 2.1 σχετικά με τη χρήση χρώματος και την ταυτοποίηση σφάλματος — τη νόρμα στην οποία ανάγεται στην πράξη το EN 301 549. Ένας αυτόματος έλεγχος σηματοδοτεί μέρος αυτών των ελλείψεων, όπως την απουσία προγραμματικής σύνδεσης μεταξύ πεδίου και μηνύματος σφάλματος, αλλά το αν το κείμενο του μηνύματος είναι πραγματικά κατανοητό για έναν πελάτη είναι κάτι που ένας τέτοιος έλεγχος δεν μπορεί να αξιολογήσει. περισσότερα σχετικά με αυτό βρίσκονται σε τι μπορεί και τι δεν μπορεί να βρει ένας αυτόματος έλεγχος προσβασιμότητας.