Dlaczego komunikat o błędzie w moim formularzu zamówienia nie jest jasny dla wszystkich

Komunikat o błędzie często nie mówi, co jest nie tak i gdzie

Komunikat o błędzie nie jest jasny dla wielu klientów, ponieważ często używa tylko koloru, aby wskazać, że coś jest nie tak, zamiast tekstu opisującego, które pole to dotyczy i co dokładnie trzeba zmienić. Czerwona ramka wokół pola wprowadzania danych jest widoczna dla klienta, który dobrze widzi i pracuje z myszą, ale nic nie mówi osobie, która jest niewidzącą barwy, i jest niewidoczna dla osoby korzystającej z czytnika ekranu. Ten sam czytnik ekranu czyta w formularzu zamówienia często tylko etykietę pola — "adres e-mail", "kod pocztowy" — bez informacji o tym, że istnieje komunikat o błędzie lub co on zawiera. Klient wie wtedy, że coś zostało wpisane, ale nie wie, że zostało odrzucone, a tym bardziej nie wie dlaczego.

Problem ten się potęguje z powodu drugiej kwestii: gdzie pojawia się komunikat. Jeśli tekst pojawia się tylko na górze strony, podczas gdy klient jest już przy trzecim lub czwartym polu formularza, osoba nawigująca za pomocą klawiatury lub powiększająca stronę po prostu nie widzi tego komunikatu, ponieważ jest poza polem widzenia. Rozwiązanie nie polega zatem na innej barwie lub grubszej ramce, lecz na tekście związanym z samym polem, połączonym z polem w taki sposób, aby czytnik ekranu mógł go również przeczytać, oraz tekście konkretnie mówiącym, co należy zrobić — "kod pocztowy musi składać się z czterech cyfr i dwóch liter" zamiast tylko "nieprawidłowe wprowadzenie". Gdzie dokładnie to się nie udaje w formularzach, opisano bardziej szczegółowo w dlaczego czytnik ekranu czasami nie odczytuje pól formularza, i jak to wiąże się z resztą procesu zamówienia w testowaniu całego zamówienia tylko za pomocą klawiatury.

Skąd to wynika: WCAG 2.1

Fakt, że komunikat o błędzie nie może polegać tylko na kolorze i musi być połączony z odpowiednim polem, wynika z kryteriów sukcesu WCAG 2.1 dotyczących użycia koloru i identyfikacji błędów — normy, na którą w praktyce sprowadza się EN 301 549. Automatyczne skanowanie sygnalizuje część tego typu wad, takich jak brak połączenia programistycznego między polem a komunikatem o błędzie, ale czy tekst komunikatu jest naprawdę zrozumiały dla klienta, pozostaje kwestią, której takie skanowanie nie może ocenić; więcej na ten temat jest w co automatyczny test dostępności potrafi i nie potrafi znaleźć.