Τι πρέπει να περιέχει μια δήλωση προσβασιμότητας;

Υποχρεωτικό περιεχόμενο, ελεύθερη μορφοποίηση

Μια δήλωση προσβασιμότητας περιγράφει σε ποιο βαθμό ένα διαδικτυακό κατάστημα ή υπηρεσία συμμορφώνεται με το ευρωπαϊκό πρότυπο προσβασιμότητας, ποια τμήματα δεν συμμορφώνονται ακόμη, και πώς ένας επισκέπτης μπορεί να αναφέρει ένα εμπόδιο. Η Οδηγία καθορίζει αυτό το περιεχόμενο — τι πρέπει να περιέχεται — αλλά αφήνει τη μορφοποίηση ελεύθερη: δεν υπάρχει υποχρεωτικό πρότυπο με καθορισμένες κεφαλίδες ή σταθερή διάταξη. Αυτό σημαίνει ότι μια δήλωση μπορεί να βρίσκεται στον δικό της ιστότοπο, στη δική της εταιρική ταυτότητα, εφόσον περιέχει τα βασικά στοιχεία: το βαθμό συμμόρφωσης, τα γνωστά ελαττώματα και έναν τρόπο για να αποκριθεί.

Ανά χώρα διαφέρουν κυρίως η γλώσσα και, σε μικρότερο βαθμό, το έθος σχετικά με τη μορφή. Στη Γερμανία το έγγραφο ονομάζεται Erklärung zur Barrierefreiheit και θα πρέπει να είναι στα γερμανικά. Στη Γαλλία είναι η déclaration d'accessibilité, στα γαλλικά. Στο Βέλγιο, η γλώσσα εξαρτάται από την γλωσσική περιοχή που εξυπηρετεί το διαδικτυακό κατάστημα — ολλανδικά ή γαλλικά — και ένα βελγικό κατάστημα εξυπηρετεί συχνά και τις δύο γλωσσικές περιοχές ταυτόχρονα, πράγμα που σημαίνει ότι στην πράξη χρειάζονται δύο δηλώσεις, καθεμία στη γλώσσα εκείνης της έκδοσης του ιστότοπου. Στην Ολλανδία ονομάζεται απλώς η δήλωση προσβασιμότητας, και εδώ επίσης σε ελεύθερη μορφή.

Από πού προέρχεται αυτό από την Οδηγία

Ότι το περιεχόμενο είναι ευρωπαϊκά καθορισμένο ενώ η μορφή παραμένει ελεύθερη ανά χώρα, προκύπτει από τη δομή της Οδηγίας (EU) 2019/882: η Οδηγία εναρμονίζει τις ίδιες τις απαιτήσεις προσβασιμότητας — στην πράξη EN 301 549 και WCAG 2.1 επίπεδο AA — και αφήνει την υλοποίηση, συμπεριλαμβανομένης της ακριβούς μορφής εγγράφων όπως η δήλωση, στη νεοελληνική νομοθεσία κάθε κράτους μέλους. Αυτό εξηγεί γιατί το περιεχόμενο μιας δήλωσης προσβασιμότητας είναι ουσιαστικά το ίδιο παντού, ενώ η γλώσσα και το έθος διαφέρουν ανά χώρα.