Co powinno się znaleźć w oświadczeniu o dostępności?

Obowiązkowa zawartość, swobodny projekt

Oświadczenie o dostępności opisuje, w jakim stopniu sklep internetowy lub usługa spełnia europejski standard dostępności, które części nie spełniają tego standardu oraz jak odwiedzający może zgłosić problem. Dyrektywa określa tę zawartość — co musi się w niej znaleźć — ale pozostawia projektowanie wolne: nie ma obowiązkowego szablonu ze stałymi nagłówkami ani stałym układem. Oznacza to, że oświadczenie może znajdować się na własnej witrynie, we własnym stylu korporacyjnym, o ile zawiera sednem: stopień zgodności, znane braki i sposób na złożenie uwagi.

W każdym kraju różni się głównie język i, w mniejszym stopniu, zwyczaj dotyczący formatu. W Niemczech dokument nosi nazwę Erklärung zur Barrierefreiheit i powinien być napisany w języku niemieckim. We Francji jest to déclaration d'accessibilité, w języku francuskim. W Belgii język zależy od regionu, któremu sklep internetowy służy — holenderski lub francuski — a sklep belgijski często obsługuje oba regiony jednocześnie, co w praktyce oznacza, że potrzebne są dwa oświadczenia, każde w języku tej wersji witryny. W Holandii nosi on po prostu nazwę toegankelijkheidsverklaring, również tutaj w swobodnej formie.

Skąd wynika to z dyrektywy

To, że zawartość jest harmonizowana na poziomie europejskim, podczas gdy forma pozostaje wolna w każdym kraju, wynika ze struktury Dyrektywy (UE) 2019/882: dyrektywa harmonizuje same wymogi dostępności — w praktyce EN 301 549 i WCAG 2.1 poziom AA — i pozostawia transpozycję, wraz z precyzyjnym kształtem dokumentów takich jak oświadczenie, ustawodawstwu krajowemu każdego państwa członkowskiego. To wyjaśnia, dlaczego zawartość oświadczenia o dostępności jest zbliżona wszędzie, podczas gdy język i zwyczaj różnią się w zależności od kraju.